22 Ağustos 2017 Salı

yavaş



İnsan yaşarken hayatını bir bütünsellik içinde yürütme ihtiyacını duyuyor.
Her şey istediği akışın içinde yer alacak, pürüzler çıkmayacak, çıksa da anında toparlanacak, falanlar filanlar...
Oysa hayatın da kendince bir akışı var ve bazen bu akış her şeyi tepetaklak bir hale dönüştürebiliyor.

Gün içinde istediklerimizi gerçekleştiremediğimiz durumlarda ortaya çıkan gerginliğimizi başkalarına yansıtabiliyoruz.
Salata yaparken kesmeyen körelmiş bıçağa söyleniyoruz ya da yakın çevremizdekilere ...
O gün ansızın gelen misafir, bozulan bir eşya ya da bir hastalık kafamızda yaşamak istediğimiz, programladığımız günü bambaşka bir hale dönüştürebilir.
Hayat bazen bakarsınız ki öyle akmış.
Yetişememişsiniz yine geride kalmışsınız.
Çünkü hızlı bir akış var.
Eskiyi özlememizin nedeni de bu sanırım: yavaşlık.
Yavaşlığı özlüyorum, özlüyoruz.
Bilişim çağı bizi bu hale getirdi.
Hızlı tüketmeye, hızlı yaşamaya.

Bir de şu modeller var ki sanırım bunlar daha zor olanlar.
Hayatında istediği idealleri gerçekleşmemiş insanların, çocukları üzerinde bunu gerçekleştirme hevesleri.
Bu ısrarcı bilinçaltı yansıması çocuk üzerinde çoğu zaman fazlaca baskı yaratabiliyor.
Çevremde gördüğüm örnekler ebeveynler ile çocuklar arasında derin uçurumlar açmaktan başka bir işe yaramıyor.

10 yorum:

  1. Kendi ideallerini çocuklarına empoze etmeye çalışan ebeveynlerin sayısı ne yazık ki çok fazla. Çok defa şahit oluyor ve üzülüyorum.
    Hayatta nasıl planlar yaparsak yapalım, hayatın planı ile çatışabiliyor bazen.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hoş geldiniz :)
      hayat bildiğini okuyor..

      Sil
  2. Ah ah doğru diyorsun.Hem ebeveyn istekleri insanları zor bir duruma sokuyor çok şükür annem ve babam bana hiç öyle davranmadı çok şükür

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bizde de öyle bir zorlama olmadı ama şartlar zorladı :)

      Sil
  3. Ah o çocuklara nasıl üzülüyorum bilemezsin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yazık gerçekten.. farklı ilgi alanları varken toplumca popüler mesleklere yönelmek zorunda kalıyorlar..

      Sil
  4. Hızlı koşturmaca içinde yavaşlığı özlüyoruz, çok doğru.
    Sakinlik insanı rahatlatan bir durum. Daha doğru kararlar öyle alınabiliyor.
    Meslek tercihlerinde gençlere anne babaların ısrarlı baskılarının nasıl yanlış yönlendirmelere yol açtığını yıllarca yaşadım. İkna etmeye çalışırdık.
    Sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sizin alanınız tabii bu tarz örneklere çok rastlamışsınızdır.. sakinlik her şeyde aranır oldu.
      teşekkür ediyorumm,
      sevgiyle <3

      Sil
  5. harika bir yazı Bahar'cım eline sağlık, yavaşlamak, yavaşlayabilmek çok önemli bir konu ve mutlu olabilmekle birebir ilişkili, ne kadar yavaşlarsak o kadar "anda" kalabilir, anı yaşayabiliriz, sevgiler..:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yavaşlayalım.. anneler daha çok zamanla yarışıyor sanki :)
      çok teşekkür ederim, sevgiyle <3

      Sil

 
Copyright © 2010-2014. maviye iz süren - Konular · Yorumlar
Düzenleme: Ferhat Bayram